ΟΙ ΠΕΣΟΝΤΕΣ, ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΠΤΗΣΕΩΝ

Το κεντρικό και επίσημο Ηρώον Πεσόντων του όπλου της Αεροπορίας Στρατού.

Το κεντρικό και επίσημο Ηρώο Πεσόντων του Όπλου της Αεροπορίας Στρατού.

Με αφορμή την αυριανή ημέρα, ζήτησα από τους φίλους του ιστολογίου, να καταθέσουν κάποιες σκέψεις που θα συνδιάζανε την Ασφάλεια Πτήσεων, τους Πεσόντες και το πως Εμείς αντιμετωπίζουμε το όλο θέμα.

Αξίζει να διαβάσετε τις σκέψεις τους, αν και νομίζω ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΜΕ σε βάθος και πλάτος, γιατί πραγματικά είναι σκέψεις γραμμένες με ανιδιοτέλια, σκέψεις γραμμένες με αγάπη, σκέψεις που γεμίζουν τα κενά μας.

—————————————————————————————–

Γράφει ο Δημήτρης Σαμπάνης:

Στις 26 του Ιουνίου 2008,  βρέθηκα στο Στεφανοβίκι για τα δέκα χρόνια της 1ης ΤΑΞΑΣ. Με την ευκαιρία τράβηξα πολλές φωτογραφίες της εκδήλωσης, μερικές από τις οποίες είχατε την ευκαιρία να τις δείτε μέσα από αυτόν τον ιστολόγιο.

Χθες  Σάββατο, « ξεφύλλιζα »  ξανά το σύνολο των φωτογραφιών εκείνης της ημέρας και σταμάτησα σε δύο.  Αυτές που έδειχναν τα ονόματα των πεσόντων στελεχών της Αεροπορίας Στρατού, από την ύπαρξη της μέχρι σήμερα.

Αλήθεια, τι συναισθήματα μας προκαλούν αυτά τα ονόματα;

Πόσοι από μας σταμάτησαν μπροστά σ’ αυτό το μνημείο και έβαλαν το μυαλό τους να σκεφθεί το κάτι παραπάνω;

Εκτός από τις τυπικές παρουσίες μας στον ιερό αυτό χώρο  κατά τη διάρκεια των διαφόρων εκδηλώσεων με τις καταθέσεις στεφάνων και αναγνώσεις των ημερήσιων διαταγών, κάναμε άραγε, το βήμα να πάμε από μόνοι μας και να σταθούμε εκεί μπροστά;

Σίγουρα το μνημείο αποτελεί μέρος του Αεροδρομίου και της καθημερινότητας και έχουμε τόσο εθιστεί που ίσως δεν μας προκαλεί πλέον εντύπωση. Ίσως και ο τρόπος σκέψης μας και τα ενδιαφέροντά μας να έχουν αλλάξει.

Έχουμε όμως καθήκον απέναντι στους εαυτούς μας, σε αυτούς που αγαπάμε και που μας περιμένουν, στους συναδέλφους και την υπηρεσία μας, να πάμε να σταθούμε εκεί μπροστά και να αναρωτηθούμε :

Αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν να έχουν αυτό το τέλος;

Σίγουρα όχι.

Και όμως 34 ονόματα είναι γραμμένα στις δύο επιτύμβιες στήλες. Τι έφταιξε άραγε;

Ο ανθρώπινος παράγοντας, το πτητικό μέσο, κάτι άλλο;

Με όλο το σεβασμό προς τους  εκλιπόντες, μια που για έναν από αυτούς έζησα την απώλεια του πολύ έντονα στα  9 μου χρόνια, μιας και ήταν πολύ φίλος με τον πατέρα μου, ένα είναι σίγουρο:

Ο ανθρώπινος παράγοντας είναι η κυριότερη αιτία του δυστυχήματος, ατυχήματος ή και παρ’ ολίγον ατυχήματος.

Από τα πρώτα περιστατικά γνωρίζω ότι κάποιος μπήκε στα σύννεφα και συνέχισε για να καταλήξει να είναι γραμμένος σε αυτές τις στήλες.

Κάποιος άλλος έκανε επίδειξη ικανοτήτων με τον ενθουσιασμό που είχε, σε μια τρίτη περίπτωση υπήρξε κράτηση κινητήρα  γιατί η τάπα στο ρεζερβουάρ δεν είχε τρύπα ώστε η ατμοσφαιρική πίεση να είναι η ίδια παντού και το χαμηλό ύψος πτήσης δεν βοήθησε για μια σωστή αναγκαστική προσγείωση.

Σε μια άλλη περίπτωση ο εγωισμός (;) δεν άφησε να δούμε σωστά τη θέση του ηλίου και την ύπαρξη καλωδίων υψηλής τάσης.

Κάθε ένας από μας πήγε στο ΓΑΠΕ και ζήτησε να μάθει για ποιο λόγο αυτοί ήρωες έγιναν ήρωες;

Όλοι οι νέοι χειριστές περνάτε από την ΣΑΣ στο Στεφανοβίκι.

Σας πήγαν ποτέ οι εκπαιδευτές σ’ αυτό το χώρο ( τουλάχιστον από τότε που υπάρχει ) για να σας πουν σαν παραμύθι τα «τραγικά» περιστατικά των συναδέλφων που έπεσαν κατά τη διάρκεια του καθήκοντος; Και αν ναι, τι έγινε από κει και πέρα;

Πόσο αισθάνεστε την ύπαρξη του κινδύνου στις αποστολές, και πόσο είστε έτοιμοι, για να αντιμετωπίσετε διάφορες καταστάσεις;

Πόσο συχνά ενημερωνόσαστε για περιστατικά άλλων χρηστών που χρησιμοποιούν τα ίδια πτητικά μέσα με σας;

Πώς τα αναλύετε ή λαμβάνετε υπόψη σας τα πορίσματα και κατά πόσο τροποποιείτε τον τρόπο εργασίας σας και τη συμπεριφορά σας από την επόμενη μέρα;

Απαιτήσατε από το ΓΑΠΕ της μονάδας σας περαιτέρω ενημέρωση και από την Διοίκησή σας, επιπλέον εκπαίδευση;

Ίσως υπάρχουν και άλλα στοιχεία και θέματα που πρέπει να σκεφτούμε βλέποντας τα ονόματα αυτών των νεκρών…

Την συνεργασία όλων των ατόμων, τμημάτων, Μονάδων. Το μοίρασμα των εμπειριών, των σφαλμάτων ( αρκεί να έχουμε το θάρρος να τα πούμε),  των παρατηρήσεων.

Σε μια έκδοση των συναδέλφων της πολεμικής αεροπορίας διαβάζω:

« Όμως από το 1975 έως σήμερα η πολεμική αεροπορία έχει απολέσει 226 αεροσκάφη (φαντάσου 12 μοίρες αεροσκαφών) στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης ενώ η οικογένεια της αεροπορίας, έχει αποδώσει ακριβό φόρο αίματος μετρώντας 226 ιπτάμενους και 61 συγγενείς

Είναι κάτι το τρομακτικό!

Δεν πρέπει να γραφτούν άλλα ονόματα στο μνημείο των ηρώων.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει τους νεκρούς μας.

Κύριοι, το παιχνίδι είναι στα χέρια σας και νομίζω ότι ξέρετε τι πρέπει να κάνετε.

Δημήτρης Σαμπάνης

Αθήνα,  7 Σεπτεμβρίου 2008

—————————————————————————————

Γράφει ο Στέφανος Άτσαλος

Πριν από καιρό, όταν ανέβηκε στην ιστοσελίδα η «Ανταπόκριση από Στεφανοβίκειο»  στις 27 Ιουνίου 2008, βλέποντας τις φωτογραφίες του Δημήτρη Σαμπάνη και κοιτάζοντας προσεχτικά, διαπίστωσα ότι ………κάτι έλειπε.

Αυτό που έλειπε ήταν μια κοντινή φωτογραφία με τα ονόματα των πεσόντων.

Ζήτησα λοιπόν από τον αγαπητό Δημήτρη να κάνει μια προσπάθεια και να μου τις στείλει.

Κράτησε την υπόσχεση του και μου έστειλε φωτογραφίες του Ηρώου.

Θεωρώ ότι αυτές οι φωτογραφίες με τα ονόματα αυτών που έπεσαν  σε ΔιατεταγμένηΥπηρεσία είναι και αποτελούν μέρος της ιστορίας αυτού του Όπλου.

Κάποια ονόματα από αυτά και τα ατυχήματα που έγιναν, τα θυμάμαι.

27 Νοεμβρίου 1975

Μελιδονιώτης-Κατσαρός.

Υπηρετούσαν στον 10ο ΛΑΣ των Σερρών. Την μέρα εκείνη μεταφέροντας με Cessna τον Επιτελάρχη της Χης Μεραρχίας, πετώντας από Σέρρες στο Σέδες, για μια σύσκεψη του επιτελάρχη στο Γ ΣΣ, «μπήκαν» σε ομίχλη και συνετρίβησαν στο βουνό Βερτίσκος. ( αν δεν με απατά το ταλαιπωρημένο μου μυαλό  ο Επιτελάρχης λεγόταν Βοριάς.)

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας και ενώ οι αξιωματικοί έφυγαν από την Μονάδα ο Αξιωματικός Υπηρεσίας,  Ανθυπολοχαγός (ΤΧ)  Ταμπάκος Χρήστος  ( ο πατέρας του Ολυμπιονίκη Ταμπάκου), είδε το  Jeep στην πίστα του 23ου ΛΑΣ στο ΣΕΔΕΣ και πήγε να ρωτήσει αν περιμένει κάποιον. Από τον οδηγό έμαθε ποιον περίμενε και έτσι άρχισε η διαδικασία του ψαξίματος.

Εκείνη την ημέρα ήμουν και εγώ σε αποστολή. Είχα πάει τα αλεξίπτωτα της μονάδας από την Κομοτηνή στην Λάρισα για επιθεώρηση και επέστρεφα.  Πετούσα με το Cessna ΕΣ 304 και το ατύχημα έγινε με Cessna ΕΣ 307.  Πέρασα την Θεσσαλονίκη και στις λίμνες κάλεσα το TOPSY (κωδική ονομασία του ραντάρ). Μόλις ανέφερα Army 304 μου ρωτάει ο ελεγκτής «πως είπατε.?.307 ??»

Αφού έγινε η διευκρίνιση ότι δεν είμαι το 307 συνέχισα. Μου ζήτησε επίσης να καλέσω το ΕΣ 307, στην δίκη μας συχνότητα, στην συχνότητα της Μίκρας, του Σέδες………τίποτε.

Πλησιάζοντας την Καβάλα, κάλεσα και ακούω την ίδια ερώτηση «πως είπατε το χαρακτηριστικό ? Ρώτησα την Καβάλα τι συμβαίνει και μου είπαν……..συνεχίστε. Περνώντας τον Νέστο κάλεσα Κομοτηνή. Πριν ακόμη πάρω ανάσα ο Ανθυπασπιστής που ήταν υπηρεσία με ρώτησε και αυτός για το 307.

«Αμάν με …σκάσατε με το 307, τι συμβαίνει ? Έτσι έμαθα τα νέα για το ατύχημα.

6 Μαΐου 1970.

Λοχαγός Ξανθόπουλος Δημήτριος.

Με U-17Α επιστρέφοντας από Θεσσαλονίκη στην Κομοτηνή έπεσε στην Βιστωνίδα . Μπήκε σε ομίχλη.

26 Ιουλίου 1973.

Λοχαγός Καγιάφας Ιωάννης.

Με L21-B πήρε μαζί του και το στρατιώτη Δεσποτάκη Φώτιο, να ρίξουν δάφνινο στεφάνι στο Δοξάτο Δράμας. Απώλεια στηρίξεως σε στροφή σε χαμηλό ύψος.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει.

Στέφανος Άτσαλος

Ν.Υόρκη 4 Σεπτεμβρίου 2008

——————————————————————————————-

Τώρα εγώ τί να πω ;

Δύο φίλοι του ιστολογίου, αλλά και του Όπλου, που δεν έχουν καμμία σχέση μεταξύ τους.

Ο ένας ο Στέφανος, παλιός συνάδελφος ε.α, από την »άτυχη» γενιά των πρώτων ΔΕΑ, που δεν συνέχισαν μετά την τριετή τους υποχρέωση τη καριέρα του στην Αεροπορία Στρατού, αλλά που έχει βρει το δρόμο του, εδώ και πολλά χρόνια, φτασμένος χειριστής αεροσκαφών, με κάρτα IFR στην Αμερική,  αναπολεί, τα παλιά και μας δίνει τόσες και τόσες πληροφορίες για να καταλάβουμε και μεις πως ήταν τότε….

Ο άλλος ο Δημήτρης, γιος παλιού συναδέλφου ε.α, χειριστή του ΤΧ, (το »μακρύ» χέρι του ιστολογίου), που δεν έχει καμμία »επαγγελματική» σχέση με τον αέρα, αλλά έχει άπειρη αγάπη γι’ αυτό που λέγεται πτήση, ελικόπτερα, αεροπλάνα, Αεροπορία Στρατού. Εκπαιδευμένος σε θέματα εργασιακής ασφάλειας, μας δίνει τόσα πολλά ερεθίσματα μέσα από τον σύντομο αλλά μέστο λόγο του.

Τι βγαίνει από όλα τα παραπάνω, έτσι για να μη το κουράζουμε το θέμα. Αυτό που λέει και ο λαός, στην ουσία….

Από τα παθήματα, τα δικά μας και των άλλων (παλαιοτέρων), μαθαίνουμε και προβληματιζόμαστε έτσι ώστε να μην τα επαναλάβουμε.

Σωστά θα μου πείτε, αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει τα αίτια των διαφόρων ατυχημάτων, να αναλύωνται και επαναλύωνται με βασανιστικό τρόπο και περιοδικότητα, στα briefings, στις συσκέψεις ασφαλείας πτήσεων, τουλάχιστον σε αυτές που μας άφησαν κάποιοι…. να είναι δικές μας και όχι του ΓΕΠΣ….. (Ελλάς το μεγαλείο σου και όσοι κατάλαβαν, κατάλαβαν..).

Και για να προλάβω τους τυχόν εθελοτυφλούντες, ναι τα πορίσματα των Διερευνησεων, είναι Απόρητα κ.λ.π, κ.λπ, αλλά για δείτε πόσο μεστά και λιτά μας έδωσε τα αίτια 2-3 ατυχημάτων ο Στέφανος (που δεν τον απατά το κουρασμένο του μυαλό…) !!

Δυό τρεις κουβέντες για κάθε ένα από αυτά, με το κεντρικό νόημα του κάθε ατυχήματος και την ουσία των συμπερασμάτων από την ανάλυση των κυρίων και δευτερευόντων παραγόντων που οδήγησαν στο ατύχημα, ας καθιερωθεί ως ειδικό αντικείμενο εκπαίδευσης, στα Βασικά Σχολεία του Όπλου, στα Σεμινάρια των Νέων Διοικητών, στις Μηνιαίες Συσκέψεις Ασφ. Πτήσεων των ΜΑΣ και της ΤΑΞΑΣ.

Ζητάω πολλά;

Τα ελάχιστα και χωρίς κόπο….

Εξ’ άλλου το λέμε συνέχεια

Η Ασφάλεια Πτήσεων δεν θέλει κόπο.

Τρόπο θέλει και θέληση γι’ αυτό που κάνουμε.

Αλλά ο τρόπος χρειάζεται και θέληση …..

(και όχι »πάρτε την από μας» για να μην …τρέχουμε….!!!)


Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει, όσους είναι γραμμένοι στο Ηρώο και

Ας είναι οι τελευταίοι των οποίων χαράζουμε τα ονόματα σε μάρμαρο……….

Advertisements
Comments
4 Σχόλια to “ΟΙ ΠΕΣΟΝΤΕΣ, ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΠΤΗΣΕΩΝ”
  1. Ο/Η Στεφανος Ατσαλος. λέει:

    @ Δημητρη

    Θα το συνεχισω ακομη λιγο μια και το εφερες μεχρι εδω αυτο το ατυχημα της 3 Μαρτιου 1969.

    Οταν ο χειριστης βρεθηκε εξω απο το αεροπλανο και σταματησε να κατρακυλαει ηταν σε θεση ανασκελα και το κεφαλι του σε ενα ρυακι με νερο. Αυτο ισως τον κρατησε ζωντανο.

  2. Ο/Η Δ. ΣΑΜΠΑΝΗΣ λέει:

    3 Μαρτίου 1969. Θυμάμαι (το επιβεβαίωσα και με άλλο στέλεχος εν αποστρατεία πριν 2-3 μήνες) οτι μου διηγήθηκε ο πατέρας μου οτι στο συγκεκριμμένο περιστατικό, ενω το Α/Φ είχε χτυπήσει και κυλούσε στην πλαγιά, ο χειριστής έλεγε μεγαλόφωνα όλες τις προσευχές («Πατερ Ημών…». «Πιστεύω…). Ο πύργος ήταν σε ανοιχτή ακρόαση εχω την εντύπωση. Ξαφνικά σκαλώνει η άτρακτος κάπου, και σαν απο θαύμα, ο χειριστής με το κάθισμα πετάγονται έξω, σαν κάποιο αόρατο χέρι να τους τράβηξε έξω (και κομμάτι δύσκολο για το Cessna). Κατόπιν το Α/Φ συνέχισε το κύλισμα στην πλαγιά κρατώντας στην αγκαλιά του τον άτυχο υπαξιωματικό.

  3. Ο/Η Army Aviator λέει:

    Σωστά μιλάς Στέφανε.

    Ας ευχηθούμε, έτσι σαν μνημόσυνο για τους χαμένους μας, όσα γράφονται σε αυτό το ιστολόγιο, να αποτλέσουν μια αφορμή να μελετηθούνπολλά πράγματα.
    Και πάλι σε ευχαριστώ

  4. Ο/Η Στεφανος Ατσαλος. λέει:

    @ Army Aviator

    Ειναι πραγματι δυσκολο μετα απο τοσα χρονια να ζητας απο το μυαλο σου να «βγαλει» αποθηκευμενες σελιδες γεγονοτων.
    Διαβαζοντας παλι τα ονοματα θυμηθηκα τα εξεις.

    3 Μαρτιου 1969. Διαβαζουμε το ονομα ενος δεκανεα.Σε αυτο το ατυχημα ο χειριστης εζησε. Ο δεκανεας ηταν μηχανοσυνθετης και μετα απο επιθεωρηση μαζι με το χειριστη πεταξαν το αεροπλανο δοκιμη. Απο το Σεδες στις λιμνες οπου και η περιοχη δοκιμων. Στην επιστροφη μπηκαν στα συνεφα νομιζοντας οτι εχουν αρκετο υψος και «κτυπησαν» στον Χορτιατη.

    15 Σεπτεμβριου 1994. Αν και ειχα 14 χρονια που εφυγα, αυτο το ατυχημα εγινε στην περιοχη Καβαλας με Huey. Μετα την απογειωση «κτυπησαν» σε καλωδια. Ειχαν και αρκετους δασοπυροσβεστες μεσα.

    Οπως και να εχει ομως ,θεωρω οτι αυτη η αναδρομη στα «παλια» θα βαλει πολλους σε σκεψεις.

    Τα γραφομενα του Δημητρη ειναι καταπελτης. Ας τα μελετησουν καποιοι, αλλα οπως και να εχει το θεμα η ασφαλεια των πτησεων ξεκιναει απο τους χειριστες και απο το ΥΠΟΛΟΙΠΟ προσωπικο του Οπλου μηδενος εξαιρουμενου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • ΤΑ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ 2009.

    Δεκέμβριος 2009

    Νοέμβριος 2009

    FOD 2009_11

    Οκτώβριος 2009

    HUMAN FACTOR

    Σεπτέμβριος 2009

    DAZZLERS 1

    Αύγουστος 2009

    dynamic rollover poster greeka

    ΙΟΥΛΙΟΣ 2009

    ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΧΑΖΟΣ ΟΣΟ ΦΑΙΝΕΣΑΙ..!!!

    ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΧΑΖΟΣ ΟΣΟ ΦΑΙΝΕΣΑΙ..!!!

    ΙΟΥΝΙΟΣ 2009

    ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΑΕΡ. ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

    ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΑΕΡ. ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

    ΜΑΪΟΣ 2009

    ΚΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

    ΚΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

    ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2009

    Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΩΝ 12.

    Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΩΝ 12.

    ΜΑΡΤΙΟΣ 2009

    T/R+TREE = TROUBLE !

    T/R+TREE = TROUBLE !

    ΤΑ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ 2013.

    Ιανουάριος 2013

    Χωρίς τίτλο

    Hires εδώ

    Φεβρουάριος 2013

    ΠΟΣΤΕΡ ΦΕΒ 2013

    Hires εδώ

    Μάρτιος 2013

    Χωρίς τίτλο2

    Hires εδώ

    Απρίλιος 2013

    Χωρίς τίτλο

    Hires εδώ

    Μάϊος 2013

    ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΒΕΓΓΑΛΙΚΩΝ002

    Hires εδώ

    Ιούνιος 2013

    Χωρίς τίτλο

    Hires εδώ

    Ιούλιος 2013

    Χωρίς τίτλο2Hires εδώ

    Αύγουστος 2013

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Σεπτέμβριος 2013

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Οκτώβριος 2013

    cf87cf89cf81ceafcf82-cf84ceafcf84cebbcebf2Hires εδώ

    Νοέμβριος 2013

    Χωρίς τίτλο2Hires εδώ

    Δεκέμβριος 2013

    Χωρίς τίτλο1Hires εδώ

  • ΤΑ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ 2010.

    Δεκέμβριος 2010


    Νοέμβριος 2010


    Οκτώβριος 2010

    Σεπτέμβριος 2010

    Αύγουστος 2010

    Ιούλιος 2010

    Ιούνιος 2010


    Μάϊος 2010

    Απρίλιος 2010

    Μάρτιος 2010

    Φεβρουάριος 2010

    Ιανουάριος 2010


    ΤΑ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ 2014.

    Ιανουάριος 2014

    Poster_2014-01Hires εδώ

    Φεβρουάριος 2014

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Μάρτιος 2014

    Χωρίς τίτλο1Hires εδώ

    Απρίλιος 2014

    Χωρίς τίτλο3Hires εδώ

    Μάϊος 2014

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Ιούνιος 2014

    Hires εδώ

    Ιούλιος 2014

    Χωρίς τίτλο2Hires εδώ

    Αύγουστος 2014

    Hires εδώ

    Σεπτέμβριος 2014

    Hires εδώ

    Οκτώβριος 2014

    ΠΟΣΤΕΡ ΟΚΤ

    Hires εδώ

    Νοέμβριος 2014

    Hires εδώ

    Δεκέμβριος 2014

    Poster_2014-12

  • ΤΑ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ 2011.

    Δεκέμβριος 2011

    HiRes εδώ

    Νοέμβριος 2011

    HiRes εδώ

    Οκτώβριος 2011

    HiRes εδώ

    Σεπτέμβριος 2011

    HiRes εδώ

    Αύγουστος 2011

    HiRes εδώ

    Ιούλιος 2011

    HiRes εδώ

    Ιούνιος 2011

    HiRes εδώ

    Μάϊος 2011

    HiRes εδώ

    Απρίλιος 2011

    HiRes εδώ

    Μάρτιος 2011

    HiRes εδώ

    Φεβρουάριος 2011

    HiRes εδώ

    Ιανουάριος 2011

    HiRes εδώ

    ΤΑ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ 2015.

    Ιανουάριος 2015

    2015-1 ΠΟΣΤΕΡ1Hires εδώ

    Φεβρουάριος 2015

    2015-2 POSTERHires εδώ

    Μάρτιος 2015

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Απρίλιος 2015

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Μάϊος 2015

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Ιούνιος 2015

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Ιούλιος 2015

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Αύγουστος 2015

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Σεπτέμβριος 2015

    8415961Hires εδώ

    Νοέμβριος 2015

    Χωρίς τίτλοHires εδώ

    Δεκέμβριος 2015

    keep-calm-and-have-a-safe-flight-45Hires εδώ

  • ΤΑ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ 2012.

    Δεκέμβριος 2012

    Hires εδώ

    Νοέμβριος 2012

    Hires εδώ

    Οκτώβριος 2012

    Hires εδώ

    Σεπτέμβριος 2012

    Hires εδώ

    Αύγουστος 2012

    Hires εδώ

    Ιούλιος 2012

    Hires εδώ

    Ιούνιος 2012

    Hires εδώ

    Μάιος 2012

    Hires εδώ

    Απρίλιος 2012

    Hires εδώ

    Μάρτιος 2012

    Hires εδώ

    Φεβρουάριος 2012

    Hires εδώ

    Ιανουάριος 2012

    HiRes εδώ

Αρέσει σε %d bloggers: