”Στις 11-Σεπτ 2004 το Ε/Π ΕΣ 916 σε αποστολή VIP (Πατριάρχης Αλεξανδρείας), από το ελικοδρόμιο της ΑΣΔΕΝ, για το Ε/Δ ΚΑΡΙΕΣ (Αγ. Όρους), κατέπεσε και συνετρίβη στη θαλάσσια περιοχή, πέντε ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της χερσονήσου Σιθωνίας, από άγνωστη, μέχρις στιγμής αιτία.”
Αυτά έλεγε η υπ’ αριθ 78/2004 ανακοίνωση της 11-9-2004 του γραφείου τύπου του ΕΓΑ/ΓΕΣ.
Το πλήρωμα, του Ε/Π ΕΣ 916, αποτελούσαν οι ΑΞΙΟΙ, ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΙ και ΑΞΕΧΑΣΤΟΙ συνάδελφοι:
ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ : Τχης (ΑΣ) Παπαναστασίου Παναγιώτης. (ΣΣΕ 1991)
ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ : Άνχης (ΑΣ) Παπασπύρου Δημήτριος. (ΣΣΕ 1983)
Α΄Μηχανοσυνθέτης : Αλχίας (ΤΧ) Χατζηβαγγέλης Παντελεήμων. (ΣΜΥ 1993)
Β΄Μηχανοσυνθέτης : Αλχίας (ΤΧ) Γολεγός Παναγιώτης. (ΣΜΥ 1997)
Μέλος Πληρώματος : Ανθυπασπιστής (ΤΧ) Ράπτης Στυλιανός. (ΣΜΥ 1992)
Ο θάνατός τους – όπως και των 12 μελών της πατριαρχικής ακολουθίας – συγκλόνισε το πανελλήνιο.
Το ατύχημα, ένα από τα λιγοστά με τον συγκεκριμμένο τύπο Ε/Π (CH-47D), παγκόσμια, πέραν και πάνω από την ανθρώπινη οδύνη που επεφύλαξε στη κοινωνία του Όπλου και στους οικείους και συγγενείς των εκλειπόντων, ήταν και ένα σημείο στροφής – για να μη πω καμπής – στην μέχρι τότε ανοδική πορεία της Αεροπορίας Στρατού.
Σήμερα, έστω και με αργοπορία ενός μήνα και τεσσάρων ημερών από το τρίτο ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη τους, από τούτο δώ το μετερίζι, το παγκόσμιο, το μικρό και το μέγα,
….ΑΣ ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ και ας ευχηθούμε – εμείς που μας αξιώνει η Μεγαλοσύνη Του να ζούμε -
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ……
Μ’ ένα τραγούδι που λέει πολλά, με λίγα και απλά λόγια, αλλά με πολύ αγάπη, νοσταλγία και θύμησες….
Ο ΗΛΙΟΣ ΘΕΟΣ
Τραγούδι: Βασίλης Σκουλάς
Μουσική/Στίχοι: Νικολούδης Μιχάλης/Μίτσος Πάρης
Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω
έχω φίλο τον ήλιο Θεό
με του αγέρα το νέκταρ μεθάω
αγκαλιάζω και γη κι ουρανό
Και χωρίς τα φτερά δε φοβάμαι
το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά
στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι
στο Αιγαίο να δίνω φιλιά
Λευτεριά στους ανέμους ζητάω
έχω πάψει να είμαι θνητός
ανεβαίνω ψηλά κι αγαπάω
δίχως σώμα χρυσός αετός
Και χωρίς τα φτερά δε φοβάμαι
το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά
στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι
στο Αιγαίο να δίνω φιλιά
Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω
έχω φίλο τον ήλιο Θεό
με του αγέρα το νέκταρ μεθάω
αγκαλιάζω και γη κι ουρανό
Πιστεύω ότι όσοι από μας, τους γνώρισαν είτε ως προϊστάμενους, είτε ως υφιστάμενους, είτε ως ομοιόβαθμους…….
ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ.
ΑΙΩΝΙΑ ΣΑΣ Η ΜΝΗΜΗ..
ΑΞΕΧΑΣΤΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ !!
Αρχειοθετήθηκε ως : ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ















@ kostas
Νάσαι καλά.
Σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια.
Αιωνία τους η μνημη.
Εζησα απο κοντα θλιψη των οικογενειων.
Γωριζα προσωπικα ενα απο τα παλικαρια που επεσαν πανω στο καθηκον τοσο αδικα, καθως επροκειτο να παντρευτει μελος της οικογενειας μου. Μετά απο πολυ καιρο εστω και δυο χρονια μετα την αναρτηση του, θεωρώ ηταν οτι καλυτρο εχω διαβάσει!
ο ΗΛΙΟΣ ΘΕΟΣ συγκλονιστικο.
Να τους θυμομαστε παντα!!!!!
@ Δ.ΣΑΜΠΑΝΗΣ
Να είσαι σίγουρος, ότι κανείς δεν θα τους ξεχάσει.
Αιωνία τους η Μνήμη.
…πέρασαν ήδη τέσσερα (4) χρόνια…
Ας μην τους ξεχάσουμε ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ. (Ελπίζω να έχουμε κάνει κάτι και γι’αυτές ώστε να απαλυνθεί μερικώς ο πόνος τους…)
Ας πιάσει τόπο η θυσία τους…!!!
Αιωνία τους η μνήμη.
@ Phoebus
Πραγματικά ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!
Σε ευχαριστώ.
@ airfighter
Σε ευχαριστώ.
Αιωνία οι μνήμη τους και χαραγμένη βαθειά σε όλους.
Υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που υπηρετούν υψηλά ιδανικά απλά και μόνο με την καθημερινή τους εργασία, επίπονη αλλά και γεμάτη ρίσκο. Τέτοιοι ήταν, άνθρωποι που έδωσαν τα πάντα στην υπηρεσία τους.
Αθάνατοι!
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ. ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ
Καλησπέρα AenaoS.
Πραγματικά Τους θυμόμαστε όλοι και για πάντα.
Σε ευχαριστώ που άφησες μήνυμα.
Καλησπέρα.Πρώτη φορά αφήνω μήνυμα.Αιωνία η μνήμη σε ολα τα παλληκαρια που έπεσαν πανω στο καθήκον.Δεν ξέρω αν αυτό που θα πω ακούγεται παρήγορο…ΚΑΛΟΤΥΧΟΣ ΟΠΟΙΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΙΔΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΛΟΤΥΧΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ…Θα τους θυμόμαστε όλοι…
Καλησπέρα Pan.
Πολλές ευχαριστίες για τη συμμετοχή σου στο ”αντί μνημοσύνου..”.
Καλησπέρα.
Κατά πρώτο, αιωνία η μνήμη όλων όσοι βρίσκονταν στο Chinook.
Κατά δεύτερο, περνάω όποτε μπορώ από την γειτονιά σας, απλά ήταν η πρώτη φορά που θέλησα να αφήσω κάποιο μήνυμα.